Μια συνειδητή επαγγελματική επιλογή στη σημερινή αγορά ακινήτων
Στον χώρο των ακινήτων, η επαγγελματική ταυτότητα συχνά συγχέεται με την ένταξη. Κάρτες μέλους, λογότυπα, θεσμικές αναφορές. Η αίσθηση ότι «ανήκουμε κάπου» παρουσιάζεται πολλές φορές ως ένδειξη σοβαρότητας ή επαγγελματικής πληρότητας.
Η δική μου επιλογή να μην εγγραφώ στον Σύλλογο Μεσιτών Αθηνών – Αττικής δεν αποτελεί απόρριψη του θεσμού, ούτε κριτική προς όσους έχουν επιλέξει να είναι μέλη.
Αποτελεί μια προσωπική, συνειδητή επαγγελματική απόφαση, βασισμένη στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι σήμερα τον ρόλο και τη λειτουργία ενός επαγγελματικού σωματείου.
Η εγγραφή είναι προαιρετική — και αυτό έχει σημασία
Ας ξεκινήσουμε από το θεσμικά αυτονόητο: η εγγραφή στον Σύλλογο Μεσιτών Αθηνών – Αττικής είναι προαιρετική, όπως προβλέπεται από το ισχύον πλαίσιο.
Αυτό σημαίνει ότι:
-
η μη εγγραφή δεν συνιστά παράβαση,
-
δεν περιορίζει το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος,
-
και δεν αποτελεί ένδειξη αντι-θεσμικής ή αντικοινωνικής στάσης.
Αντίθετα, αποτελεί ένα νόμιμο και απολύτως θεμιτό δικαίωμα επαγγελματικής επιλογής.
Δεν αντλώ επαγγελματική αξία από την ένταξη
Για μένα, η επαγγελματική αξία:
-
δεν απονέμεται,
-
δεν πιστοποιείται συμβολικά,
-
και δεν παράγεται από τη συμμετοχή σε έναν φορέα.
Χτίζεται καθημερινά μέσα από:
-
τη δουλειά,
-
τη συνέπεια,
-
τη διαφάνεια,
-
τη σαφήνεια στις συμφωνίες,
-
και την ευθύνη απέναντι στον πελάτη.
Δεν αισθάνομαι την ψυχολογική ανάγκη επιβεβαίωσης ή ένταξης σε έναν συλλογικό μηχανισμό για να αισθανθώ επαγγελματικά επαρκής ή ουσιαστικός.
Η αίσθηση της αξίας μου προκύπτει από την πράξη, όχι από τη συμμετοχή. Φυσικά ο καθένας μπορεί να λειτουργήσει όπως κρίνει αναλαμβάνοντας την αντίστοιχη ευθύνη.
Τι περιμένω από έναν επαγγελματικό σύλλογο
Κατά τη δική μου αντίληψη, ένας επαγγελματικός σύλλογος οφείλει πρωτίστως να είναι:
-
διεκδικητικός, όχι απλώς δημόσιες σχέσεις,
-
παρεμβατικός, όχι μόνο συναινετικός,
-
θεσμικά ουσιαστικός, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί δύσκολες τοποθετήσεις.
Σε μια αγορά όπου:
-
η άσκηση του επαγγέλματος δεν ελέγχεται πάντα επαρκώς,
-
η αμοιβή συχνά αντιμετωπίζεται ως διαπραγματεύσιμη λεπτομέρεια,
-
και η επαγγελματική ποιότητα δεν διαχωρίζεται ξεκάθαρα,
ο ρόλος ενός συλλογικού φορέα, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να είναι πιο απαιτητικός και πιο ενεργός.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι συμμετέχουν σήμερα κάνουν λάθος.
Σημαίνει απλώς ότι εγώ θα ήθελα να δω έναν διαφορετικό βαθμό θεσμικής έντασης και παρέμβασης.
Η μη εγγραφή ως επαγγελματική στάση
Η επιλογή μου να μην είμαι μέλος του Συλλόγου Μεσιτών Αθηνών – Αττικής δεν είναι αποχή.
Είναι συνειδητή τοποθέτηση.
Επιλέγω:
-
να εκπροσωπώ το επάγγελμα μέσα από το έργο μου,
-
να αναλαμβάνω προσωπικά την ευθύνη της πρακτικής μου,
-
και να μην αναζητώ επαγγελματική ταυτότητα μέσα από συλλογικά σύμβολα.
Αν στο μέλλον διαπιστώσω στην πράξη διαφορετική λειτουργία ή διαφορετικό θεσμικό αποτύπωμα, δεν αποκλείω καμία επιλογή.
Οι επαγγελματικές αποφάσεις δεν είναι δογματικές — είναι δυναμικές.
Διαφορετικές διαδρομές, ίδιος σεβασμός
Η εγγραφή ή μη εγγραφή σε έναν επαγγελματικό σύλλογο δεν καθορίζει την αξία κανενός.
Καθορίζει μόνο τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας επιλέγει να σταθεί μέσα στο επάγγελμα.
Σέβομαι απολύτως όσους επιλέγουν τη συλλογική ένταξη.
Ζητώ τον ίδιο σεβασμό για όσους επιλέγουν την επαγγελματική αυτονομία.
Επίλογος
Η ουσία δεν βρίσκεται στο πού ανήκουμε.
Βρίσκεται στο πώς δουλεύουμε.
Και αυτή είναι μια συζήτηση που αξίζει να γίνεται ανοιχτά, καθαρά και χωρίς ανάγκη για ταμπέλες.